Dyshime për asgjësim fiktiv të 130 tonëve enë kuzhine të ARTEG në Doganën e Durrësit
Në Doganën e Durrësit dyshohet për asgjësim vetëm në letra të 130 tonëve enë kuzhine të kompanisë ARTEG, me një pagesë të pretenduar prej 130 mijë eurosh. Përmenden drejtuesi Drilon Bushati dhe zëvendësdrejtori Erald Delilaj, por përfshirja e tyre nuk është provuar.
Dogana e Durrësit është në qendër të dyshimeve për asgjësim fiktiv të 130 tonëve enë kuzhine të kompanisë ARTEG. Sipas informacioneve nga burime brenda administratës doganore, për mbylljen e praktikës pretendohet se janë paguar 130 mijë euro.
Mallrat dyshohet se janë hequr nga evidencat përmes një procedure asgjësimi, ndërkohë që shkatërrimi nuk është kryer. Në lidhje me këtë praktikë përmenden drejtuesi i Doganës së Durrësit, Drilon Bushati, dhe zëvendësdrejtori i përgjithshëm, Erald Delilaj. Përfshirja e tyre në marrjen e ryshfetit nuk është provuar dhe nuk ka prova publike që të tregojnë se kush i ka marrë paratë.
ARTEG, kompani që tregton enë kuzhine dhe artikuj shtëpiakë, përmendet si pronare e ngarkesës. Sipas burimeve, për 130 tonët u përgatit dokumentacion asgjësimi, por mallrat dyshohet se kanë marrë tjetër destinacion. Një pjesë e dyshimeve lidhet me mundësinë që ato të jenë rikthyer në treg, jashtë kontrollit doganor dhe pa u shlyer detyrimet përkatëse.
Një sasi prej 130 mijë kilogramësh nuk mund të shkatërrohet pa lënë gjurmë. Përveç procesverbalit, duhet të ekzistojnë dokumentet e transportit, regjistrat e magazinave dhe të dhënat e operatorit që ka kryer asgjësimin. Nëse këto dokumente dëshmojnë një operacion që nuk ka ndodhur, ka dyshime për falsifikim të akteve zyrtare dhe nxjerrje të paligjshme të mallrave nga kontrolli doganor.
Rasti i ARTEG është përmendur edhe në publikime të mëparshme, ku është ngritur dyshimi për asgjësim fiktiv. Megjithatë, nuk është bërë publik dokumentacioni i plotë që tregon ku kanë përfunduar mallrat dhe kush e ka certifikuar shkatërrimin e tyre. Përgjegjësia konkrete lidhet me urdhrat, autorizimet dhe firmat e atyre që kanë administruar ngarkesën deri në mbylljen e procedurës.
Dyshimi më i rëndë është se Dogana e Durrësit mund të ketë shërbyer si mbulesë për daljen në qarkullim të 130 tonëve mallra të deklaruara si të shkatërruara. Në këtë rast, përfitimi i mundshëm nuk kufizohet te 130 mijë eurot e pretenduara, por përfshin edhe vlerën tregtare të enëve dhe detyrimet doganore që mund të jenë shmangur.
Për këto mallra duhet të ekzistojë një procesverbal me emrat e firmosësve, vendin e asgjësimit dhe kompaninë që ka marrë përsipër shkatërrimin. Nëse mallrat nuk janë asgjësuar, ato kanë përfunduar diku. Nëse janë zhdukur vetëm nga letrat, firmat mbi ato dokumente mund të tregojnë kush e ka mundësuar operacionin.
